vrijdag 29 september 2017

Wie zingt er daar?

We zitten vanmiddag gezellig te eten in ons tentje als we liedjes horen.
Zouden dat de Worteltjes zijn? En kunnen we horen welk liedje het is?
Mera denkt haar lievelingsliedje van de dikke spin te herkennen.
We besluiten op onderzoek te gaan en vragen het aan de Worteltjes.
Ze willen voor ons wel een liedje zingen maar dat was niet wat we hoorden.
Zouden het dan de Krokodilletjes geweest zijn?
We gaan eens kijken maar er zijn geen Krokodilletjes te bespeuren.
We trekken dan maar terug naar de klas en even later :
' Tine, ik hoor Stephanie! '
Wolf en Lou gaan samen terug om polshoogte te nemen.
En ja hoor, zij waren de zangers.
We mogen na de laatste speeltijd naar hun liedjes komen luisteren.
En Mera had gelijk - ze zongen ook haar lievelingsliedje!
Dankjewel Krokodilletjes :)










In de afsluitronde toont Sam nog trots zijn werk.
Na twee dagen liggen al onze kapla-blokjes netjes naast elkaar.
Samen vormen ze een racebaan.
Wat een mooie kleuren!
 



 

donderdag 28 september 2017

Bezige banaantjes.

Dat er weer hard gewerkt wordt vandaag.
Met de vormpjes bijv.




Met de grote blokken.



Met de kleine kapla-blokjes.




En met de strijkparels. Ik ben zowaar al een nieuwe pot moeten gaan halen.
13000 pareltjes. Zouden ze daar even mee toekomen?








woensdag 27 september 2017

Tot aan het plafond?

Tobin wil een hok bouwen voor zijn dino op de automat.
Ik help even mee maar Sam vindt het niet groot genoeg 'voor zo'n wilde dino'.
Hm. Van grote hokken heb ik niet zoveel verstand maar van hoge torens wel.
Ik laat hen zien hoe je met Kapla blokjes heel hoog kan bouwen.
' Zo hoog als het plafond? '
Dat moeten we proberen.
Al gauw merken we echter dat de grond van de klas te veel beweegt.
Dus proberen we op de zandbak.




Maar zelfs die is niet stabiel genoeg.
Misschien moeten we het buiten proberen? Die grond kan niet zo bewegen.
Maar dan moeten we zorgen dat de tafel wel recht staat.
' Ik weet het! Ik kan aan mijn papa vragen van zo'n ding van in ons nieuwe huis, dan moet je dat daar op leggen en dat is met zo'n luchtbelletje in... '
' Ah ja, een waterpas. '
Maar we willen het graag vandaag proberen.
Dan maar met een balletje testen. Als het niet wegrolt staat de tafel recht.
' We kunnen zo'n wit balletje gebruiken van de knutselkast! ' , weet Lou.
Tot slot lenen we bij de limoentjes nog de échte Kaplablokjes. Die zijn net iets breder dan de onze en vooral ook allemaal recht. En dan gaan we weer testen.
Halen we de bovenkant van de tent... ?





 
JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA !!

dinsdag 26 september 2017

Terug van weggeweest.

Nu we een extra stukje onderdak hebben aan de klas en het zonnetje haar best nog doet,
halen we de grote blokken vanonder het stof tevoorschijn.
Het is een fijn weerzien voor de kleuters.
Voor Sam zijn ze nieuw maar hij laat zijn creativiteit erop los en bouwt een meisjesrobot.



 
(Mocht er iemand zin en/of tijd hebben om ze van een laagje vernis te voorzien...het mag nog steeds.)

Zien strijkparelen doet blijkbaar ook strijkparelen.
De hele spelletjestafel wordt in beslag genomen. Nog even en onze pot is leeg...


 
We krijgen post van de Neteltjes. Ze zeggen op heel veel verschillende manieren 'hallo'.
We herkennen het Engels, Frans, Nederlands en Duits - maar wat zijn de andere talen?
We vragen hen om wat meer uitleg. Na de laatste speeltijd komen ze langs.
Indisch, Arabisch, Italiaans, Portugees, Indonesisch...
Wat een taalknobbels die Neteltjes.
 
 


maandag 25 september 2017

In de tuin.

De vlinder van Wanda van vorige week blijft navolging hebben.
We ontdekken dat met papieren vleugels deze ook effectief kunnen fladderen. Mooi zeg.



In de zandbak doen er herfstspullen hun intrede: kleine eikeltjes en paddenstoelen.

Wanda en Oona werken samen aan een hele knappe dierentuin.
Vinden jullie de leeuw, de vlinder, het konijn, het lieveheersbeestje, het kevertje?




 
Karin, mama van Wolf, zorgt er met enkele kleuters voor dat onze mini tuin weer netjes is.
Dankjewel :)
 




 En Marie zegt 'kijk is, ik heb een kevertje gemaakt'


 


vrijdag 22 september 2017

Pinata pret.

Ze hebben er een tijdje op moeten wachten maar vandaag was het zo ver.
We zouden de piñata stuk slaan.
Dat bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan.
We begonnen zoals de echte nl met een krantenstok en geblinddoekt.
 













Iedereen sloeg meermaals raak en sommigen ook best hard waardoor het koordje wel doorbrak
maar onze vis gaf geen kik. We besluiten hem mee te nemen naar onze tent en daar nog een keer te proberen als hij op de tafel ligt. Zonder het gewenste resultaat.
' Misschien moeten we eens met een echte stok proberen? ' oppert 1 van de kleuters.

 
Maar zelfs dat kan onze piñata niet deren.
Dan maar de grote middelen...een hamer!
Nu begint hij toch wat blutsen te vertonen.
Uiteindelijk dien ik zelf de genadeslag toe en komt de verrassing tevoorschijn:
chocolade smileys en voor iedereen een ballon.
Wie wil kan dus thuis ook nog eens proberen ;).
 


In de namiddag wordt er nog volop gespeeld en geknutseld. Zo maakt Ot dit grappige kroontje.

 
Fijn weekend iedereen !