maandag 13 maart 2017

Flessenpost.

Het hoort bij ons ochtendritueel: de brievenbus leeg maken.
Vandaag was er geen post.
Dachten we.
Tot het Oona's beurt was om te tonen of te vertellen.
Ze had een glazen fles vast met daarin een briefje voor  - jawel - de banaantjes!

 
 
Hun interesse is uiteraard gewekt. We besluiten een brief te schrijven naar het moeke van Oona.
Want zij weet duidelijk meer...
Oona en Lou beginnen eraan, Soha en Amélie nemen over en Mera tekent er nog wat kindjes bij.



Wanda brengt een spel mee van Rupsje Nooitgenoeg.


Daar heb ik nog een boek van liggen dat ik 's middags vertel.
En een versje met bijhorende gebaren:

Rupsje at, rupsje at,
rupsje at een gat in het blad.
Rupsje spon, rupsje spon,
rupsje spon een cocon in de zon.
Vlindervrij, vlindervrij,
vlindervrij en weg is hij.

Tijdens het spelen en werken vraagt Quinten: ' Tine, mag er een beetje water in de zandbak? Wij willen een tunnel maken maar het zand plakt niet genoeg. '
Zonder twijfel al doende geleerd...


Dankzij het mooie weer en wegens de nakende afbraak mag de grote zandbak van buiten wat sneller weer open. Ik geef hen in de namiddag dan ook de kans om binnen of buiten aan de slag te gaan.
Het stoepkrijt wordt bovengehaald en in de zandbak worden er rupsentaartjes gebakken (want de rupsen zijn jarig) , grote tunnels gegraven, afdrukken ontdekt, in diepe putten gesprongen enz.








En het kan niet uitblijven. Al gauw klinkt hun favoriete vraag als de zon zich laat zien:
' Mogen we met zonder jas ? '

PS: de werken zijn gestart! Even een kijkje nemen...









Geen opmerkingen:

Een reactie posten