woensdag 1 februari 2017

Zelfs op een korte dag...

...kan er veel gebeuren.
Het is aan ons om te zwemmen vandaag. Dwz dat we maar een klein stukje overhouden om te spelen en te werken in de klas. En toch wordt er weer erg betrokken aan de slag gegaan.

Tobin rijdt met de autootjes. Wat gebeurt er als ze botsen?

Marie wil strijkparelen. Ze zoekt alle zwarte.

Sumaya maakt een kringetje van en voor de olifantjes.

Lou en Julia kiezen een verrassingsdoosje. Het zit vol knopen.
Ze maken een lange rij van alle 'mooie' en 'speciale'.

Wolf en Quinten maken een parcourtje op de automat voor de jeeps.
Inclusief schans om te springen.

Amélie haalt spullen uit het poppenhuisje om bedden te
maken voor haar poppen.

Oona tekent verder in het boekje dat ze kreeg van Amélie,
Ram tekent/knipt/plakt neushoorns in een dierentuin.
 
Amélie deelde vanmorgen schilderijen uit in de kring.
En ook een zelfgemaakt boekje waar hier en daar al iets in getekend/geschreven (lees: buiten enkele namen waren het vooral veel krulletjes om te doen alsof... )  stond.
Ze geeft het aan Oona. Terwijl we verder gaan met de kring hoor ik Oona lezen uit het boekje.
Als ik vraag of ze voor ons wil voorlezen, komt er dit :

" Er was eens een meisje dat nooooit naar buiten mocht. Ze deed het toch.
Ze sluipte over het gras. Toen ging ze naar binnen.
En maakte een tekening "

'Hé, da's kribbelkrab' , zegt één van de kleuters.
' Ja maar het was nog een jong meisje hé !'

" Ze ging weer eens naar buiten en zag dat het sneeuwde. Ze deed haar muts en sjaal en handschoenen aan. Ze maakte een sneeuwman en zette haar muts op de sneeuwman.
Ze ging weer naar binnen en schreef in haar boekje. "

' Hoe? Dat was toch een klein meisje ? '
' Ondertussen was die al groot geworden hé '

" En ze mocht nog stééds niet naar buiten. De sneeuwman was helemaal gesmolten.
Ze moest pipi doen maar had in haar broek gedaan. De pipi lag overal op de grond.
Toen kwam de mama en die trapte in de pipi. Hahaha. En de mama riep EEEEEEEEIIIIIIII PIPI ! "

En toen was het verhaaltje gedaan.
Of toch niet helemaal.
Want Oona ging daarna verder tekenen...
Misschien horen we morgen nog het vervolg?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten