dinsdag 14 februari 2017

Over de liefde en zo.

Deze 14e februari zijn we met precies 14 banaantjes in de klas.
' Hé, da's hetzelfde ! '
In het zakje van Amélie zitten 3 jongleerballetjes.
Met 2 lukt het me nog een beetje, 3 is er echt eentje te veel.
' Mijn papa kan dat wel denk ik. '
We besluiten een briefje te maken.
Al wil Amélie het eerst aan de kinderen van de school vragen.
Voor de buitentijd gaan alle postbodes op pad.


Niet veel later krijgen we antwoord van de krokodilletjes.
De papa van Senne (en Tobin) zou het kunnen met 3 appelsienen.
Dat moeten we hem dus eens vragen op een ochtend!

We hadden reeds eerder op de kalender gezien dat het Valentijnsdag was.
Liefjesdag noem ik het ook wel voor hen.
Een dag om al wie je graag ziet te vieren.
We ontdekken een vorm van een hart tussen de sjablonen.
Al gauw zijn ze ijverig aan het werk.



'Een hartje voor mijn mama omdat ze zo lief is.'
'Ik ben verliefd op mama.'
'Een hartje voor mijn broer.'
'Voor mijn papa omdat ik van hem hou.'
Ze hoeven er niet lang over na te denken aan wie ze een hartje willen schenken...

We merken dat er heel wat papieren ophangen buiten.
Wat staat erop?
Samen gaan we op zoek.




We vinden er op het treintje, onder het afdak, in de goal, bij het kippenhok...
Ze staan vol mooie woorden zoals vrede, vriendschap, kussen, bloemen, valentijn...
Maar wie heeft ze gemaakt? En opgehangen? En waarom?
' We kunnen het gaan vragen in de klassen. '
' Ja, maar sommige klassen zijn misschien niet thuis. '
' Zoals mijn papa want die ging naar de film. '
' Ah, we kunnen terug een briefje maken en in de bussen steken? '
Van 2 klassen krijgen we al antwoord.
Ze denken dat het de duiveltjes waren omdat het Valentijn is vandaag.
Benieuwd of de duiveltjes zelf ons iets laten weten.

En daarnaast werd er ook nog 'gewoon' gespeeld en gewerkt.
Zoals met het circus van Billie-Lou bv of op de automat.



Onze dag was weer goed gevuld.
Met plezier. En vriendjes. En liefde.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten