woensdag 15 november 2017

Van ei tot ...

Herinneren jullie ons bezoekje nog aan de geitjes van Amélie?
We kregen toen ook eitjes mee naar de klas.
Maar wat wilden we daar dan mee doen?
Na enkele stemmingsrondes wonnen de wafels uiteindelijk met een nipte meerderheid van de pannenkoeken. We schreven een briefje naar de (groot)ouders en zo kwam het dat nona en opa van Lou er vandaag - samen met een kookgroepje - voor zorgden dat het heerlijk rook in onze klas.
En de smaak was gelukkig navenant!
NB: de oorspronkelijke eitjes werden vervangen door verse exemplaren ;)







We bakten er trouwens wat extra om de krokodilletjes mee te verrassen.
Zij hadden immers eerder getrakteerd op hotdogjes - dat waren we nog niet vergeten :)

Dankjewel Nona en Albert - de wafels waren echt superlekker !


dinsdag 14 november 2017

Opgeruimd staat netjes.

In het kader van het 'Mooimakers'-project op school dragen ook de banaantjes hun steentje bij.
We splitsen ons in twee groepjes en speuren het domein af naar afval -
' want dat is niet goed voor de natuur hé ? '









Als echte speurneuzen stappen ze het domein af. Zelfs het kleinste stukje ontgaat hen niet...

 
Eens in de klas bekijken we onze buit.
Wel 2 plateau's vol!
En het is duidelijk...het hoort allemaal in de vuilbak!
 
 
En ondertussen denken we mee na over de invulling van ons nieuwe domein...
 




 
 

maandag 13 november 2017

Saxofoon.

" Ik ben in het huis van Sax geweest " zo vertelde Lou na de herfstvakantie.
" Mijn papa heeft een saxofoon. Twee zelfs. Een kleine en een grote. " vulde Oona aan.
Dus schreven we een briefje naar Bert om te vragen of hij voor ons eens een stukje wou spelen.
En dat wou hij :).
 
 
 
De kleine was al van toen hij zelf nog kind was.
Dat is de alt-saxofoon.
De grote had hij nog niet zo lang.
Dat is de tenorsaxofoon.



 
Wie wil mag zelf eens proberen.
Het is niet makkelijk.
Er is een houtje of een rietje aan het mondstuk.
Dat moet eerst natgemaakt.
Je moet goed opletten dat je er niet op bijt.
Op de bovenkant mag je wel je tanden zetten.



 
Met een speciaal doekje wordt de saxofoon weer proper gemaakt.
Er hangt een gewichtje aan waardoor je aan het touwtje kan trekken.


 
Genieten jullie een stukje mee?
 
 
 
 
Dankjewel Bert !

vrijdag 10 november 2017

Ondersteboven.

Sumaya bracht een popje mee in de kring vanmorgen.
' Die kan ondersteboven staan. '
' Ik kan dat ook hoor. Op mijn kop staan. '
' Ik ook - thuis in de zetel. '
Zou het ook in de klas lukken ?

 
 




 

 

donderdag 9 november 2017

De panarie.

Het hield ons al een tijdje in de ban.
Het verhaal van de vis van Oona.
Ze had twee vissen zien liggen op het fietspad en er zaten er ook nog 2 in een zakje.
We vroegen aan haar mama of ze ons een foto kon bezorgen.
Daarop zagen we al wel dat het geen goudvis was.
We gingen op zoek in het documentatiecentrum maar vonden ook daar geen antwoord.
Daarom trokken we vandaag naar het viskraam.

Al waren we bijna niet vertrokken.
Want kiezen met wie je dan wandelt, blijkt nog niet zo eenvoudig.
Tot Ot het heel knap oplost door zelfs de hand van haar mansje los te laten om samen met Lou te wandelen.
We bespreken het nadien in de kring.
" Maar ik wou eigenlijk met Oona wandelen. "
" Dat ging toch niet meer want Oona was al bij Tine. "
" Ja, en ik wou graag met Annelore. "
" Maar dat maakt toch niet uit, het was toch maar een stukje? "
" Je kan niet altijd met je beste vriend he? "
We besluiten dat het normaal is dat je met sommige kleuters dikke vrienden bent en met anderen minder. Dat dat ook mag en normaal is. Maar dat als we met de hele groep iets doen, we dat ook echt samen doen en het dan geen rol speelt met wie je wandelt of bij wie je in de auto zit.
Afwachten wat dat volgende keer brengt...

Goed. Op weg naar het viskraam dus.
We zien verschillende soorten vis liggen maar volgens de eigenaars van het kraam is de vis van Oona een panharing. En die hebben ze ook bij.
Ik besluit er 3 mee te nemen naar de klas om eens te proeven.
Twee worden reeds gekuist, eentje nemen we in zijn geheel mee.

 
 




Terug in de klas bekijken we hem beter.
We zien de rugvin en de staartvin, de kieuw aan de zijkant, de schubben en het oog.
Ik open de bek en zo zien we de tong en kleine tandjes.
En welke vis was het ook alweer?
" De panarie ! "
" Bijna. De panharing. "
Als ik hem doorsnijd, komt er vanalles tevoorschijn.
Waarvan ikzelf geen idee heb wat het is.



De kleuters duiken spontaan in de boeken om op zoek te gaan.
We lezen over de zwemblaas.
We vinden een prent op de computer.
Het grote roze stuk in het midden is zo'n zwemblaas.
Die kan de vis gebruiken om te stijgen of te zakken in het water.
Oona en Ot trekken samen met mansje nog naar de keuken om de vis te bakken.
En wie wil mag proeven.
Vooral Lou blijkt het heel lekker te vinden. Hij proeft wel 8 stukjes.



Ja, iets vinden op het fietspad kan zo zijn gevolgen hebben :).

woensdag 8 november 2017

Geluk is een stukje kaas.

Maar een heel kort stukje in de klas vandaag want we gaan zwemmen.
Toch is iedereen rustig en betrokken bezig.
Ook de verrassingsdoosjes worden nog eens boven gehaald.
 






 
Na het zwemmen is er nog tijd voor een verhaaltje.
 " Geluk is... " heet het boek.
Luuk en Zoë zijn twee muisjes die benoemen wat voor hen geluk is.
Zoals ' Geluk is een stukje kaas vinden in het puntje van je broekzak. '
" Huh? Dat is toch niet waar? "
" Jawel, dat kan wel - als je honger hebt bv. "
" Ah ja - dan wel. "
Ik vraag hen wat voor hun geluk is, waar ze blij van worden.
Het gaat van 'een ijsje eten' , via 'een zebra of een slang zien' , langs 'muziek luisteren in mijn bed' en 'samen naar de kermis gaan' tot aan 'een kussengevecht'.
Annelore wil liever niks zeggen en kruipt nog wat dichter op mijn schoot.
" Misschien is voor Annelore geluk wel op jouw schoot mogen zitten? "
Zo simpel kan het zijn...
 
En jullie?
Wat is voor jullie geluk ?